Welcome On Mobius

Mobius was created by professionnal coders and passionate people.

We made all the best only for you, to enjoy great features and design quality. Mobius was build in order to reach a pixel perfect layout.

Mobius includes exclusive features such as the Themeone Slider, Themeone Shorcode Generator and Mobius Grid Generator.

Our Skills

WordPress90%
Design/Graphics75%
HTML/CSS/jQuery100%
Support/Updates80%

زندگی نامه (محمدعلی بهمنی) به انتخاب ستاره مشکین

توسطehsan.rezaei 4 سالقبلبدون دیدگاه
خانه  /  با هنرمندان  /  زندگی نامه (محمدعلی بهمنی) به انتخاب ستاره مشکین

محمد علی بهمنی در بیست و هفتم فروردین ۱۳۲۱ در قطار در نزدیکی شهر دزفول به دنیا آمد
پدرش سوزنبان خطوط راه آهن بود. وی به دلیل شرایط زندگی از هفت سالگی در چاپخانه مشغول به کار شد. به قول خود او شاید چاپخانه مدرسه دیگری برای آموختن او بود. وی در سال¬های کار در چاپخانه به طور اتفاقی با فریدون مشیری آشنا شد و همین آشنایی او را کم کم وارد دنیای شعر کرد. بهمنی به تشویق مشیری، که به ذکاوت و طبع شعر او پی برده بود، دست به سرودن شعر زد. طولی نکشید که با توجه به توانایی¬هایش جایگاه خاصی به دست آورد و این جایگاه با دو مجموعه¬ی در بی وزنی و باغ لال محکم¬تر شد.

آشنایی با شاعران تاثیر گذاری چون منوچهر نیستانی باعث روی آوردن او به غزل شد. بهمنی به همراه دوست دوران جوانی¬اش حسین منزوی بعدها بانی جریانی در شعر امروز به طور اعم و غزل معاصر به طور اخص شده¬اند، که حاصل آن روی آوردن هزاران شاعر جوان به غزل بود.
محمد علی بهمنی با مجموعه¬ی کم نظیر گاهی دلم برای خودم تنگ می¬شود به عنوان چهره¬ی ماندگار غزل امروز جایگاه خود را تثبیت کرد و بعدها با مجموعه¬ی شاعر شنیدنی است و مجموعه¬های پس از آن مهر تاییدی بر شایستگی خود برای کسب این جایگاه زد.
بهمنی از سال ۱۳۴۵ همکاری خود را با رادیو آغاز کرد و پس از آن به شغل آزاد روی آورد. استاد تا سال ۱۳۵۲در تهران بوده و پس از آن بندر عباس افتخار سکونت او را داشت. ایشان در حال حاضر مسئول چاپخانه دنیای چاپ بندرعباس و مدیر انتشارات چی چی کا در آن شهرستان است.
وی در ترانه¬سرایی نیز یکی از توانمندترین و موثرترین ترانه¬سرایان روزگار ماست و تا کنون با هنرمندان زیادی در عرصه-ی موسیقی همکاری داشته است که از جمله شاخص¬ترین آن¬ها زنده یاد ناصر عبدالهی است که بیشترین ترانه¬ها و اشعار زیبای استاد را با صدای بی¬نظیر و جاودانه¬اش به گوش هموطنان اهل دل رسانده است. امانم بده مجموعه¬ای از ترانه¬های استاد است که در سال ۱۳۸۰ منتشر شد.
استاد در مصاحبه¬ای راجع به کودکی و مادر خویش چنین می¬گوید:
مکتب خانه¬ی مادر که زن آگاه و تا حدودی آشنا به دو زبان عربی و فرانسه بود به وسیله¬ی پدر خشن و متعصب تعطیل شده بود.حقوقی هم که پدر از کار سوزنبانی در راه آهن می¬گرفت کفاف زندگی را نمی-داد و من ناچار به کار تمام وقت با شب کاری¬های پی در پی بودم. مادر را نه فقط به پاس مادر بودن، بلکه به ظلمی که به استعدادش رفته بود، به شیوه¬ای خاص دوست داشتم و اولین شعر قابل چاپ من نیز در ده سالگی برای او بود.
وی در قالب‌های مختلف از کلاسیک، نیمایی و سپید به سرودن پرداخته است. اما وجه غالب شعرهای او، غزل می‌باشد.
برای محمدعلی بهمنی شعر چون موجودی جاندار است که شکل و قالب، لباسهای آن را تشکیل و به آن شخصیت می دهند. با این همه، محمدعلی بهمنی شیفتهی غزل است و غزل گفتن و غزل خواندن و غزل سرودن. می گوید: «غزل، نه تنها در شعر امروز، بی تردید در شعر تمام فرداها جایگاه ویژهای خواهد داشت. غزل هستی ایرانی است و خواهد بود. آنچه که مهم است، این است که این امانت حساس را به نسلهای آینده تحویل دهیم.»
گرچه به رغم تمام این علاقه به غزل گفتن، بهمنی غزل را هرگز قالب نمی بندد. «چون قالب یعنی محدودیت و هنر را نمی توان محدود کرد و به خاطر این حرفم بارها زیر تهمت ها رفته ام.» در دیدگاه محمدعلی بهمنی، غزل یک شکل است که می تواند با روزگار خود و با شرایط جدید تغییر کند.

کتاب¬شناسی محمد علی بهمنی:
باغ لال (۱۳۵۰)، در بی وزنی (۱۳۵۱)، عامیانه¬ها (۱۳۵۵)، گیسو،کلاه،کفتر (۱۳۵۶)، گاهی دلم برای خودم تنگ می¬شود (۱۳۶۹)، غزل (۱۳۷۷)، شاعر شنیدنی است (۱۳۷۸)، عشق است (۱۳۷۸)، نیستان (۱۳۷۹)، کاسه آب دیوژن، امانم بده (۱۳۸۰)، این خانه واژه¬های نسوزی دارد (۱۳۸۲)، چتر برای چه؟! خیال که خیس نمی شود (۱۳۸۶)، تازه¬ها (۱۳۸۷)

دسته بندی:
  با هنرمندان
این مطلب اشتراک گذاری شده 0 زمان ها
 000
درباره

 ehsan.rezaei

  (933 مقالات)

پاسخ بدهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.