Welcome On Mobius

Mobius was created by professionnal coders and passionate people.

We made all the best only for you, to enjoy great features and design quality. Mobius was build in order to reach a pixel perfect layout.

Mobius includes exclusive features such as the Themeone Slider, Themeone Shorcode Generator and Mobius Grid Generator.

Our Skills

WordPress90%
Design/Graphics75%
HTML/CSS/jQuery100%
Support/Updates80%

به استقبال سال نو ( غلامرضا ‘آذرهوشنگ)

توسطغلامرضا آذرهوشنگ 2 سالقبل3دیدگاه‌ها
خانه  /  دانلودها  /  مقاله  /  به استقبال سال نو ( غلامرضا ‘آذرهوشنگ)

بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم
فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم.
سالی دیگر به پایان رسید، با همه ی تلخی ها و زیبایی هایش. سالی که بشریت نتوانست نشان دهد که در خور تمدن و شکوفایی عصر نو شده است. خاورمیانه در اشک و خون و ویرانی به سر برد و موج مهاجرت، خبر از بی خانمانی گروه های میلیونی مردمی داد که قربانی قدرت طلبی دیکتاتورهای وطنی و سودجویی جهان سرمایه شده بودند. آنانی که بر این مصیبت اشک تمساح ریختند و میزبانی خود را به رخ این قربانیان کشاندند، به کمک رسانه های جمعی خود تلاش کردند تا چهره ی کریه خود را در پوششی از انسان دوستی و حقوق بشر پنهان کنند و نگذارند جهانیان به یاد بیاورند که چگونه اینان خود آتش بیاران این معرکه ی جنون و خشونت بوده اند.
خاورمیانه تنها منطقه ی جهان نبود که جنگ و خونریزی را شاهد بود، آفریقا هم به نوعی همین فاجعه را تجربه کرد. اوکراین هم از سوی دیگر چند پاره شد، تا مدافعین حقوق بشر و دمکراسی اروپایی و آمریکایی یک گام دیگر به اهداف خود نزدیک شوند. اما چیزی که در این میان بیش از هر چیز پنجه بر روی بشریت کشید، بربریتی بود که به نام اسلام چهره های گوناگونی به خود گرفت. گروه داعش، جبهه النصر، الشباب، بوکو حرام و دیگرانی از این دست در کنار چهره ی قدیمی تری چون طالبان و القاعده وقیحانه افراد بیشماری را سربریدند، زنان را به بردگی بردند و کودکان معصوم را همچون ابزاری در جهت کشتارهای انتحاری به خدمت گرفتند تا نشان دهند آنچه که از دید اینان در اسلام معنا ندارد، همانا دین رحمت و برادری و برابری است. توحش در مقابل تمدن. بشر بیش از هر زمان دیگر شرمگین شده است، نه به خاطر حجم جنایات شنیع رخ داده در این سال. که به جهت بازگشت به دوران سیاه بردگی و غارت و چپاول، آن هم در زمانه ای که ندای مردم سالاری و حقوق بشر سکه رایج روز شده است.
در ایران نیز دشواری های بسیاری پشت سر گذاشته شد. نبرد بین نیروهایی که می خواستند نشان دهند که ایران با دیگران سر جنگ ندارد و حامی صلح و پیشرفت و ترقی خواهی است با نیروهایی که مدام هل من مبارز می طلبیدند و به نام ایران و اسلام هم چنان می خواستند راه برای فسادهای بیسابقه باز بماند و عرصه بر مردم تنگ تر شود ادامه داشت و دارد. اما نتایج انتخابات ۷ اسفند بخوبی نشان داد که مردم ایران خواستار کدام روش و منش حکومتگری هستند و به کدام روش ها نه قاطع می گویند.
در عرصه هنر و ادبیات، اگر چه ما شاهد گشایشی اندک بودیم، تفکر داعشی نشان داد که همچنان دست بالاتر را دارد. کنسرت های موسیقی و فیلم های مردمی مورد هجوم قرار گرفتند و اجازه چهره نمایی نیافتند. کتاب به مدد سانسور و حذف یارانه و رسانه های مجازی نوظهور هر چه بیشتر مهجور شد تا جایی که در کشور نزدیک به ۸۰ میلیونی ما، تیراژ چاپ کتاب به حدود ۳۵۰ نسخه رسید. کشوری با جمعیت جوان و آمار بالای تحصیلکرده، به چنین تیراژی بسنده می کند و روزنامه ها دیگر حتی در رویاهایشان هم بازگشت به تیراژ یک میلیونی نمی توانند تصور کنند. در عوض آمار فساد، فحشاء، اعتیاد، بیکاری، جنحه و جنایت به شکل بیسابقه ای افزایش می یابد و نهادهای مسئول با اعتراف به این آمارها دیگران را مقصر قلمداد می کنند.
با تمامی این احوال، نمی توان از سرزدن جوانه ی امید حرفی به میان نیاورد. رفع تحریم ها، انضباط مالی بیشتر، تلاش در خروج از انزواطلبی و نزدیکی بیشتر نیروهای مردم مدار برای رسیدن به توسعه پایدار نهال امید را در دلها کاشته است. حضور پر رنگ مردم در انتخابات به تنهای و بخوبی نشان از رشد این گرایش و امید می دهد. امید که این امید پایمال نشود و دوباره حرمان و یاس دامنگیر خیل عظیم مردم به ویژه جوانان این آب و خاک نشود.
به رسم هر ساله در آستانه ی سال نو تفعلی زدم بر حافظ. نوید داد:
رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند چنین نبود، چنین نیز نخواهد ماند.
می خواهم به این نوید حافظ دل خوش کنم. هر چند که در حیرتم، هنوز هم از ایام حافظ تا کنون هم چنان در آرزوی آن مانده ایم که کی ایام غم به پایان خواهد رسید و پیام های تبریک نوروزی که سرشار از آرزوهای نیک برای بهروزی و شادکامی یکدیگر است رنگی ازواقعیت به خود خواهد گرفت.
با دنیایی از بیم و امید، فرا رسیدن سال نو را به همه ی شما عزیزان تبریک می گویم و امیدوارم مردم تمامی جهان دراین سال به جنگ و خونریزی و توحش نه بگویند و بر صلح و دوستی پای بفشارند و فرهنگ و هنر را جایگزین گلوله و طناب های دار کنند.
ایام به کام.

دسته بندی:
  مقاله
این مطلب اشتراک گذاری شده 0 زمان ها
 000
درباره

 غلامرضا آذرهوشنگ

  (87 مقالات)

3 دیدگاه

  • دوست بزرگوارم امید که سال جدید را حت زندگی کنیم من فکر می کنم هیچ گزینه ای مناسبتر از راحت زندگی کردن نباشد…انچنان راحت که دغدغه هیچ تعلق خاطری آزار مان ندهد…حتی اگر این تعلق خاطر زندگی باشد…..

  • کافه داستان به صراحت و در تقدیس قلم، نشان داد. حقیقت می تواند دنیای مجازی را وادارد به بیان حقایق مسلمی که انعکاس آن در این فضا، گاه آنچنان دشوار است که محال واژه ی مناسب تری به نظر می رسد برای نقشی که در انتقال و گسترش آگاهی عمومی بدان مدعیست.
    « به استقبال سال نو» مانیفست موجودیت یک تریبون است، بی آن که تصویری انتزاعی از خود ترسیم کند به نمایش در می آید تا مخاطب، صدایی را که به آن گوش می دهد باز شناسی و تکلیفش را با جهان بینی سخن گو و سلیقه ی ادراکی خویش روشن کند. آنچه که بیش و پیش از هر چیزی به گوینده فضای مجازی اعتبار می بخشد هویتی ست که با باز نمایی حقایق اموری که دست مایه حضور اوست، صادقانه به بیان مواضع خویش دست می زند.
    « به استقبال سال نو» یک بار دیگر اطمینان من مخاطب را تحکیم می کند تا به آنچه که از این دریچه نشر می یابد، محصول تفکری نقاد است که قویا از ملاحظات محافظه کارانه پرهیز می کند.
    این نظر، فرصتی ست تا دست مریزاد بگویم به تمامی دوستان قلم به عشق که می نویسند تا ما بدانیم برای ره یافتن به خرد و راز خردمندانه زیستن.
    نویسا باشید. پایدار که امید به زیستن را قوام می بخشید.
    سال نو مبارک

  • مهدی گرگانی says:

    با آنکه کمی دیر شده . ولی بقول معروف ماهی رو هر وقت از آب بگیری تازه است . بادرود به شما و ایده ضد جنگ و تفرقه وبشر دوستانه شما و با امید به صلح و بهروزی هم میهنان و مردمان منطقه . دست شما را به گرمی می فشارم و برایتان آرزوی موفقیت .

پاسخ بدهید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.